Posts tonen met het label Samui. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Samui. Alle posts tonen

zaterdag 18 juli 2009

Scheurende oortrommelvliezen ern dergelijke

Weer een weekje verder ofzo. Verblijf op Koh Tao in iets of wat mineur geeindigd door het oplopen van een scheurtje in mijn linkertrommelvlies tijdens mijn voorlaatste duik :S
Weer typisch natuurlijk!

Hoe zoiets komt? Heel erg simpel: door te zondigen tegen de allereerste en 1 van de belangrijkste regels van het duiken. Nooit je oren forceren als je niet kunt klaren maar een stukje terug naar boven zwemmen en het opnieuw proberen. Maar de dees? Van z'n leven niet, gewoon boenk forceren en veel te snel naar beneden gaan (was tijdens de duik, niet tijdens de eerste afdaling om precies te zijn, wil het verhaal gewoon wat inkorten omdat mijn ogen wat moe wijn van slecht te slapen de laatste dagen waardoor ik zo snel mogelijk tracht te typen vooraleer mijn zicht weer wazig wordt. dat was een lange zin he ? :))
Anyway, 'plop" ging het ineens en niet zoals de kabouter. Gevolgd door een zompig squeekend geluid elke keer als ik opnieuw probeerde te klaren en het deed ook pijn. Ik dus het water uit en uitgebleven en bij terugkeer naar de dokter, die een scheurtje in het trommelvlies vaststelde. Gevolg: 3 weken niet meer duiken, sowieso oor uit het water proberen te houden en antibiotica slikken.
Nu, dat viel al bij al wel mee want het was toch de laatste dag dat ik kon duiken. Probleem was alleen dat ik een 3-daagse detoxkuur wilde gaan volgen in Health Oasis Resort op Koh Samui en het niet veel zin heeft antibiotica te slikken als je die er gelijk uit gaat detoxen (om het met een proper woord te zeggen)

Soit, dat waren zorgen voor later. Eerst de boot terug op richting Samui waar ik kennis maakte met een sympathieke Fransman. We wisselden e-mailgegevens uit en ik kreeg dezelfde namiddag nog een mail om 's avonds af te spreken. Hij had een scooter dus ideaal voor mij, achterop richting Chaweng. Iets gaan drinken in een leuke zaak die Rice heet, Westerse prijzen maar lekkere cocktails en daarna gebarbequede tonijn eten in 1 van de talloze resto's. Plezant dus.
Intussen had ik ook al gemaild naar Lisa, de yogalerares van The Absolute Sanctuary en naar Sonja, een Oostenrijkse die ik had leren kennen tijdens de silence retreat, dat ik terug op Samui was om ook met hen af te spreken. Een tropische storm van behoorlijk kaliber gooide die plannen echter in de war. Niet getreurd, een avondje vroeger naar bed met alweer een nieuw boek (Vallei van Hoop, mooi boek, weet schrijver niet vanbuiten maar ook aangaraden door Oprah Winfrey). Volgende morgen vroeg wakker en dacht dan maar een goede strandwandeling te ondernemen om de eetlust nog wat aan te wakkeren maar vooral ook omdat het half 7 was en de keuken pas open ging om 8 :)

Anyway, ik wandel daar op het strand in het godvergeten Ao Bang Po om 7 uur 's ochtends en word gekruist door een jogster die niemand minder dan ... Sonja blijkt te zijn. Mijn leven is gewoon een aaneenschakeling van bizarre gebeurtenissen, ik zweer het! Superlachen dus, een beetje zeveren en we spreken af 's avonds bij Starfish & Coffee in Fisherman's Village (Bophut) waar ik ook met Lisa afgesproken heb.

Romain, de Fransman is intussen verder richting Bangkok gereist dus vanavond is het ladies only.
Nu, das een beetje overdreven. Het komt erop neer dat Lisa en ik samen eten en Sonja met 3 andere vrienden en we daarna allemaal samen nog een glas drinken. Starfish & Coffee blijkt dan ook 1 van de leukste plaatsen ooit gezien. Alles is overzegend roze met kleurige details. Er is zoveel kitsch verzameld dat het gewoon mooi wordt. Als ik even later een klein blond meisje op een plastic paardje voorbij zie springen, denk ik echt te figureren in 'Alice in Wonderland' :)

Anyway, we hebben dus een fantastische avond en ik neem uiteindelijk afscheid van iedereeen want... ik vertrek de volgende morgen richting Bangkok.
Waar ik nu dus zo snel mogelijk aan het typen ben met twee vingers zoals alleen ik het kan. Hoop dat ik er niet te veel fouten heb instaan want mijn ogen kijken intussen al te scheel om het nog eens na te lezen.

De reden waarom ik hier ben... hou ik nog even voor mezelf ;)