Dew Shore Bungalows - Koh Phan Gnan (13/06/09)

Ja ik weet het, ik loop een beetje achter maar dat heb je dan als je 10 dagen in het niets verdwijnt. Anyway, ik heb wel nog een klein beetje neergekribbeld de afgelopen dagen al was het dan niet online. Ik maak het allemaal goed door het nu te virtualiseren ;)

Had dus nog een velletje vol gepend de dag van de registratie op Wat Kow Tahm want ik was niet van plan al meteen de eerste nacht op dat houten bed te gaan slapen als het geen noodzaak was, ik checkte dus in in een resortje onderaan de heuvel op een kwartiertje - 20 min van het klooster met zwembad en grenzend aan het strand, kwestie van toch nog heel even wat 'luxe' te hebben ;)

Here's what I wrote:
De dag om 6u30 begonnen met een flinke strandwandeling van een uur. Een aantal heel erg mooie schelpen bijeen verzameld. Het is hier ontzettend rustig met uitzondering van de Aussie die achter de toog staat en de 3 Hollanders die hier momenteel ook resideren.
Het feit dat niemand weet van waar je afkomstig bent zolang je je mond niet opentrekt, liet me gisterenavond toe om deze 3 beunhazen wat van naderbij te bestuderen, en niet omdat ze er goed uitzagen ofzo, hell no!

Ze waren dan ook van het ergste soort, waar er spijtig genoeg een heel deel van rondlopen op dit eiland heb ik de indruk. Uitspraken als: "Vanavond neem ik er toch eentje mee naar huis. Misschien zelfs twee als jij betaald", waren niet van de lucht.
Voor de rest ging het alleen maar over drank, drugs en vrouwen. Over hoeveel ze hier nu al van hadden gehad de afgelopen week en hetgeen ze nog droomden te hebben in de komende dagen.
Zielig eigenlijk, maar wie ben ik om daar over te oordelen?
Ik zag het zelf aan de reacties van een heel deel Belgische kameraden op Facebook. Iedereen had het over: feest goed en ga naar een full moon party en whatever. Ik moet echter zeggen dat dat me niet al te veel zegt op dit moment.
Ik zie er zelfs totaal het nut niet van in om me hier te begaaien en een ganse nacht uit te flippen. Integendeel. Ik geniet enorm van de rust, de stilte, het ruisen van de palmbladeren, het klotsen van de zee tegen de stenen wering rond het bungalowpark, het staren naar de ongelooflijk mooie en heldere sterrenhemel.
Waarom zou iemand op dit moment en op deze plaats zijn kijk op de realiteit willen veranderen als deze zo onbeschrijflijk mooi is?

Ik denk ook heel stilletjes aan thuis af en toe. Als ik sommige mensen hier bezig zie, de typische backpackers die hier al zoveel maanden of zelfs jaren zogezegd 'op doortocht' zijn, denk ik: je mag het hebben.
Tuurlijk is het hier het paradijs. Tot 's nachts in het water kunnen poedelen of een boekje lezen in je hangmat slurpend van een rietje dat uit een verse kokosnoot steekt. 's Morgens rechtstreeks van je bed het strand op rollen, als je al niet in je hangmat in slaap was gevallen de vorige avond :) Maar met welk doel?
Om opnieuw te feesten en te drinken en je roes uit te slapen?
Ik heb altijd hard genoeg gefeest (hell, sommige mensen denken nog steeds dat ik niets anders doe :S) om nu oprecht te kunnen zeggen dat ik aan een ander hoofdstuk toe ben in mijn leven.
En ja, dat hoofdstuk is misschien een tikje meer 'spiritueel' getint, heeft misschien wat meer diepgang, ... so fuckin' what??

5 jaar geleden zou ik hier waarschijnlijk nooit aan hebben gedacht maar dat is 5 jaar geleden en nu is nu. En ik wil een doel hebben in mijn leven. Een passie. Een job. Een thuis om naar terug te keren. En vrienden in goede en slechte dagen.

Ik denk aan "de Alchemist" van Paulo Coelho en moet opnieuw voor mezelf toegeven dat dit misschien wel 1 van de beste boeken ooit geschreven is.