The Absolute Sanctuary Day 4

Voor een keer de dag begonnen zonder yoga. Er stond immers een verwenvoormiddag gepland. Eerst en vooral een bodyscrub met koffie (jawel u leest dat goed), mijn lijf volledig laten insmeren met koffiedrasj, gezellig hoor :) gevolgd door een thai herbal wrap. Wat daarin zat, weet ik eigenlijk niet. Ik weet alleen dat ik eerst vol donkerbruine korrels zat en na de douche vol donkergele drab. Met die gele drab werd ik in de plastiek gedraaid en intrekken maar. En lang duren dat dat deed, het werd me daar zo warm in diene plastic, ik voelde mij bekans een worstenbroodje. Dacht op een bepaald moment dat ik er gewoon zo ging in blijven en dan konden ze mij in een sarcofaag naar huis sturen :). Nu, het resultaat mocht er zijn, een baby soft skin. Alleen spijtig dat degene die daar echt van had kunnen genieten aan de andere kant van de wereld zit momenteel :)
Anyway, after the body, the face dus volgde er nog een marine herbal facial, die zeker wel deugd deed maar ik begon het platliggen nu wel echt beu te worden (in totaal bijna 3 uur!) dus was blij toen dat achter de rug was. Denk overigens dat dat de laatste keer gaat zijn dat ik nog eens een facial laat doen. De eerste keer was in Belgie en toen is mijn huid na twee dagen compleet beginnen geirriteerd en uitgedroogd te raken. Deze keer keek ik in de spiegel en had ik 1 grote rimpel die van links naar rechts over mijn volledige voorhoofd liep. What the hell!! Nu weet ik gelijk waarom sommige mensen vroeg met botox beginnen. Ik kan jullie verzekeren, dat is op je 30ste echt geen zicht. Anyway, ben mijn eigen dagcreme er gelijk terug op gaan smeren en het rare verschijnsel is precies terug (en hopelijk nog voor een aantal jaren) verdwenen.

Goed, wat nog dan? In de namiddag was er een workshop EFT (Emotional Freedom Technique) door de fysioloog van het huis, Alistair, waar ik uiteraard naartoe wilde. Gelukkig bleek ik de enige te zijn waardoor ik gelijk een prive-behandeling kreeg, woehoew!
Nu, wat is EFT in een notendop of beter, wat heb ik van de theoretische uitleg onthouden tot nu toe: het is een healingtechniek waarmee je door het tokkelen (met je vingers) op de begin- en eindpunten van de energiemeridianen (een beetje zoals accupressuurpunten dus) die door je lichaam lopen, het opzeggen van een aantal mantra's en het visualiseren en fixeren van je aandacht op het pijnpunt je fysieke problemen kan verhelpen. In het gedachtegoed dat alle fysieke pijn die je ondervindt (en neen, dan heb ik het niet over een spierverrekking of een blauwe plek) afkomstig is uit een opgekropte negatieve emotie waardoor je energie niet fatsoenlijk door je lichaam kan geleiden.

Anyhow, open scepticus als ik ben, luisterde ik met volle aandacht naar zijn verhaal waarop hij besloot dat te illusteren met eem voorbeeld. Nu heb ik al jaaaaaren regelmatig last van mijn linkerschouder en deze werd dus het onderwerp van de sessie. Terwijl ik naar zijn voorbeeld op de verschillende energiepunten in mijn lichaam tokkelde, vergezeld van een aantal mantra's en het verhaal over de pijn en negatieve gevoelens die hierachter verschuild gingen (jeugdtrauma's zoals dat heet in vaktermen) loste langzaam maar zeker de spanning in dit gewricht op, I kid you not!
Ik heb er overigens niks aan om hierover te liegen. Soit, bij deze is mijn interesse in EFT zeker gewekt en ga ik daar zeker nog wat over opzoeken/lezen.

Dus dat wat de EFT betreft maar daarnaast had ik vanavond ook nog de tropical indulgence oftewel 4-hands massage die dus absoluut goddelijk (en soms ook wat pijnlijk) was. Twee paar handen die in perfecte harmonie je lichaam kneden alsof er een derde stond te dirigeren. Als je daar ooit de kans voor krijgt, gewoon doen!

Intussen heb ik overigens ook een mail terug ontvangen van het meditatie center op Ko Phan Ngan om te laten weten dat ik me op de 12de kan komen inschrijven als ik aan de volgende sessie van 13 tot 22 juni wens deel te nemen.
Heb daar trouwens weer zoiets vreemds mee meegemaakt gisteren toen ik aan het bloggen was. Ik had net geschreven dat ik over die stilte meditatie zat na te denken: doen of niet doen etc en wat hoor ik ineens op de radio: Simon & Garfunkel: The Sound of Silence! Freaky!!!
Goed, ik ben dus extreem bijgevolg of laten we liever zeggen dat ik geloof in tekens die op je weg komen en die je de weg wijzen naar je eindbestemming als jer er oog voor hebt, en dit was voor mij duidelijk een teken.
Zodus, heb even naar Bangkok Airways gebeld en die gaan me morgen laten weten of ik de datum van mijn retourticket naar Bangkok kan veranderen. En als dat zo is, ga ik in allerijl op zoek moeten gaan naar een matrasje om op te slapen.

Later meer dus...