Op weg naar Kathmandu...

We wisten niet 100% zeker of het in orde ging zijn maar het bleek dus effecctief zo: we kregen in Doha toegang tot de premium lounge waardoor we konden genieten van een buffetje en zelfs een paar uur konden slapen in 1 van de bedrooms. Voor het stuk Doha-Kathmandu, wat ongeveer een viertal vliegen was, kregen we zelfs een upgrade. Reizen in stijl heet dat dan zeker? :) We genoten er in ieder geval elke seconde van.

We zijn Qatar Airways dan ook oneindig dankbaar voor hun gastvrijheid en de uitmuntende service. In Kathmandu werden we opgewacht door Jan, 1 van de andere vrijwilligers die hier al 8 maanden zit. Jan is 26, afkomstig uit Schaffen en was oorspronkelijk, net zoals ons, van plan om hier 2 maanden te blijven. Het werden er 9. Over een maand gaat hij terug naar België en volgend jaar komt hij terug voor nog eens 10 maanden.

Soit, we pakten de taxi en werden afgezet in een stoffige buurt voor een internetcafé. ‘We zijn er’, kondigde Jan aan. We keken een beetje verbaasd rond. ‘Neenee', zei hij, 'dit is slechts het vrijwilligersappartement. Het weeshuis ligt op een tiental minuutjes van hier.'

We togen drie verdiepen naar boven waar onze ‘penthouse’ gelegen was. Nu ja, penthouse met een dikke knipoog natuurlijk. We hebben een kamer waar vier enkele bedden staan en die we delen met Valerie, 24 jr, uit Mechelen en Gert, 44 jr uit Nederlands Limburg. Daar links van is een aparte leefruimte met een tafel en stoelen, twee zetels, twee kookvuren, een frigo, een paar kasten en een gootsteen. Beide ruimtes zijn iets van max 6 op 6. De metalen draaitrap aan de buitenkant gaat naar het dak en daar bevindt zich en wc-hokje en een douche die heel erg slecht gaat en waar alleen maar koud water uitkomt. Van de business lounge back to basics als het ware. :)

Nadat we hadden uitgepakt, togen we meteen naar het weeshuis dat imposant groot was en zeer god onderhouden. Naar Nepalse normen welteverstaan...

We waren nog geen 5 minuten binnen of Gunther had al een peuter aan zijn been hangen. Hilariteit alom! We hadden de meevaller dat dezelfde avond een afscheidsfeestje was voor Sofia, een Spaanse Antwerpse en mochten dus mee aperitieven in het appartement van Wim en aanschuiven voor een bord spaghetti. Wel grappig om zo je eerste maaltijd in Nepal door te brengen. En meteen een goed begin om kennis te maken met de rest van het team.

Tegen 21u30 was onze kaars volledig uit en wandelden we terug naar ons appartement alwaar we begonnen aan een zeer lange en uiterst vermoeiend nacht. Als je in een ander land bent, is het niet altijd makkelijk inslapen de eerste nachten maar hier was dat werkelijk een understatement. Los van de muggen die ons bloed uiterst smakelijk leken te vinden, was er een oorverdovend kabaal van straathonden die vanuit alle hoeken van de stad met elkaar leken te communiceren.

Het hoeft niet verteld dat we dus keivermoeid en zeer verdwaasd waren bij het ontwaken vanmorgen

Jan kwam ons halen om 9u om te gaan ontbijten. We moeten namelijk pas morgen met onze eerst shift beginnen. We togen naar 1 van de dakrestaurantjes rond de grote stoepa van Bodhanath, die sowieso de grootste is in Nepal en naar het schijnt zelfs 1 van de grootste te wereld. De weg ernaartoe was stoffig, vuil en vooral zeer luidruchtig.

Na het ontbijt gingen we ook naar de supermarkt om wat basics in te slaan: oploskoffie, olijfolie, melk, wc-papier en… noedels en minute soup. Kwestie van altijd iets snel te kunnen snacken! En vooral omdat ik geen 4 uur zonder iets te eten kan.

Ik typ momenteel mijn stukje blog in een Word-document in afwachting dat we terug elektriciteit hebben en ik en keer naar het internetcafé kan gaan. (We hebben blijkbaar slechts een aantal paar uur per dag elektriciteit en bijgevolg ook geen stromend water) Gunther ligt zijn verloren slaapuren in te halen langs mij op de zetel. Ik doe mijn best om tegen de slaap te vechten omdat ik anders misschien vannacht weer problemen heb. Het beste is om je zo snel mogelijk aan het ritme van het nieuwe land aan te passen, toch?

De batterij van de laptop is intussen ook bijna plat dus dit was het voor vandaag waarschijnlijk. Hopelijk valt de internetverbinding straks wat mee want ik heb gehoord dat dat hier allemaal uiterst traag gaat. En nu maar wachten op elektriciteit hé ;)